Michael Olise është sot një prej futbollistëve më të kompletuar në futbollin evropian, por rruga e tij drejt majës nuk ka qenë aspak e zakonshme. Francezi, i cili po shkëlqen me fanellën e Bayern Munichut dhe të kombëtares së Francës, është shembulli i një talenti që në moshë të re kishte gjithçka për t’u bërë futbollist i madh, por që njëkohësisht duhej të kapërcente probleme të shumta jashtë fushës.
Derisa Olise po mahniste botën me paraqitjet e tij në Lojërat Olimpike të Parisit në vitin 2024, Thierry Henry kishte paralajmëruar se publiku ende nuk e kishte parë versionin më të mirë të tij.
“Ky është vetëm fillimi”, kishte thënë ish-sulmuesi francez. Dy vitet e fundit duket se e kanë konfirmuar atë parashikim, pasi Olise ka ngritur nivelin e tij si te Bayerni, ashtu edhe me Francën.
Edhe Zinedine Zidane ka mbetur i mahnitur nga cilësitë e tij. Pas një goli të shënuar nga Olise për Francën kundër Belgjikës, Zidane tregoi se kishte qenë i bindur se francezi do të shënonte sapo e pa duke kaluar kundërshtarin.
Për legjendën franceze, Olise është një lojtar që jo vetëm dëshiron t’i argëtojë tifozët, por ka edhe një kuptim të jashtëzakonshëm të lojës, lexon lëvizjet e kundërshtarit dhe di kur duhet të sulmojë e kur të tërhiqet.
Në fakt, pikërisht ky kombinim e bën Olisen kaq të veçantë. Ai mund të jetë spektakolar me topin në këmbë, por njëkohësisht është i gatshëm të punojë edhe pa top. Në momentin kur e merr topin, shumë gjëra duken të lehta për të. Por, pas kësaj qetësie dhe elegance fshihet një histori shumë më e komplikuar.
Një talent i madh, por karakter i vështirë
Olise ka lindur në Londër, nga një baba nigerian dhe një nënë franko-algjeriane. Talenti i tij u vu re që në moshë shumë të vogël. Michael Richards, një prej trajnerëve të tij të parë te Hayes & Yeading, e ka përshkruar Olisen si një futbollist të jashtëzakonshëm që në moshën gjashtëvjeçare, duke e krahasuar mënyrën e tij të lëvizjes me një patinator në akull.
Shumë shpejt, klubet e mëdha të Londrës e kuptuan se kishin përballë një talent të pazakontë. Por paralelisht me cilësitë e tij futbollistike, Olise kishte edhe një personalitet të veçantë. Sipas raportimeve të mediave angleze, ai madje kishte refuzuar të shkonte në një provë te Chelsea nëse nuk do të lejohej të vishte fanellën e Manchester Unitedit, klub që e kishte dashur që fëmijë.
Chelsea megjithatë e mori në akademinë e saj dhe Olise qëndroi aty për shtatë vjet. Por sjellja e tij dhe problemet me disiplinën akademike përfundimisht çuan në largimin e tij në vitin 2016. Më pas ai kaloi edhe te Manchester City, por qëndrimi aty ishte shumë i shkurtër.
Në atë periudhë ekzistonte frika se një talent kaq i madh mund të mos e realizonte kurrë potencialin e tij. Ish-mentori i tij, Sean Conlon, kujton se i kishte thënë Olises që, në moshën 14-vjeçare, duhej të punonte që katër vjet më vonë të ishte në gjendje t’ua dëshmonte të gjithëve që nuk kishin besuar tek ai se kishin gabuar.
Sipas Conlon, largimi nga Chelsea dhe Manchester City ishte një prej pikave kryesore që e ndryshoi Olisen. Ai filloi ta ulte kokën, të punonte dhe të përqendrohej më shumë në futboll.
Readingu i dha mundësinë që të ndryshonte gjithçka
Pas gjashtë muajsh pa klub, në vitin 2017 Olise iu bashkua Readingut. Edhe aty, megjithatë, problemet nuk u zhdukën menjëherë.
Jose Gomes, atëherë trajner i Readingut, e kishte parë Olisen te grupmoshat U16 dhe ishte bindur se ai duhej të afrohej me ekipin e parë. Por drejtuesit e akademisë ishin kundër. Ata shqetësoheshin për faktin se Olise nuk ndiqte rregullisht mësimet dhe nuk po i përmbushte detyrimet e tij si nxënës.
Madje, drejtuesit mendonin se promovimi i tij në ekipin e parë mund të krijonte një shembull të keq për pjesën tjetër të akademisë. Gomes, megjithatë, nuk ishte dakord. Ai e shihte qartë se Olise kishte lindur për futboll dhe besonte se talenti i tij nuk duhej humbur për shkak të problemeve jashtë fushës.
Trajneri duhej të gjente edhe një mënyrë për ta përgatitur fizikisht. Olise kishte pasur vështirësi gjatë periudhës së shkurtër te Manchester City, ku, sipas Gomes, shokët e skuadrës e kishin tallur për fizikun e tij dhe për vështirësitë që kishte gjatë ushtrimeve fizike.
Për këtë arsye, Gomes vendosi ta përgatiste në një mënyrë shumë të veçantë. Ai u kërkoi futbollistëve të Readingut që të mos e kursenin Olisen në stërvitje dhe ta përballonin me ndërhyrje të forta, në mënyrë që ai të mësohej me intensitetin dhe fizikën e futbollit profesionist.
Në fillim, Olise e pati shumë të vështirë. Ai ankohej dhe madje qante, pasi nuk e kuptonte pse shokët e skuadrës po e trajtonin aq ashpër në stërvitje. Gomes i vendosi një kusht: nëse do të mund t’i përballonte për një javë ndërhyrjet dhe intensitetin e stërvitjeve, do ta ftonte në ekipin e parë.
Olise e kaloi testin. Gomes e grumbulloi dhe gradualisht i dha minuta. Shumë shpejt, edhe pse ishte ende adoleshent, ai u shndërrua në titullar.
Nga Readingu te Crystal Palace, pastaj Bayern Munichu
Megjithatë, debutimi te Reading nuk ishte fundi i vështirësive. Olise duhej të provonte veten në Ligën Premier League dhe ta dëshmonte se mund të luante në nivelin më të lartë.
Këtë e bëri me Crystal Palace. Para se të transferohej te Bayern Munichu, ai duhej të bindte një prej klubeve më të mëdha të Evropës se ishte i gatshëm për hapin e radhës.
Bayerni pagoi rreth 60 milionë euro për transferimin e tij nga Crystal Palace, pavarësisht faktit se Olise kishte pasur probleme muskulore gjatë sezonit paraprak. Por investimi i klubit gjerman u justifikua shumë shpejt.
Në Gjermani, Olise nuk u mjaftua vetëm me përshtatjen në një klub të ri. Ai u shndërrua në një prej lojtarëve kryesorë të Bayernit dhe filloi të tregonte një nivel që e vendosi në mesin e futbollistëve më të mirë të futbollit evropian.
GOAL e përshkruan atë tashmë si një futbollist të nivelit botëror, ndërsa thekson se sezoni i kaluar ishte një tjetër hap i madh në zhvillimin e tij. Më pas, me Francën, ai vazhdoi të tregojë se mund të ndikojë në ndeshje edhe në skenën më të madhe ndërkombëtare.
Nuk flet shumë, por flet me këmbë
Një tjetër element interesant i historisë së Olises është personaliteti i tij. Ai është një futbollist tepër i rezervuar dhe nuk është ndër lojtarët që kërkojnë vëmendjen e kamerave apo intervistave.
Rayan Cherki e ka përshkruar si një person që e pëlqen të qëndrojë vetëm. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se Olise nuk është i afërt me shokët e skuadrës. Përkundrazi, ai është shumë i dashur nga bashkëlojtarët dhe trajnerët.
Thierry Henry ka thënë se Olise ka mënyrën e tij për ta parë futbollin dhe jetën dhe se kjo është arsyeja pse ndonjëherë njerëzit nuk e kuptojnë jashtë fushës. Por në fushë, sipas Henryt, ai komunikon në mënyrë të jashtëzakonshme përmes lojës së tij.
Dhe ndoshta kjo është mënyra më e mirë për ta përshkruar vetë Olisen: ai preferon që këmbët të flasin në vend të tij.
Rruga e tij nga një fëmijë që kishte probleme në akademi, te një futbollist që u largua nga Chelsea dhe Manchester City, më pas kaloi gjashtë muaj pa klub, për të përfunduar në Reading dhe më vonë në Crystal Palace, e çoi përfundimisht në Bayern Munich.
Ajo që dikur shihej si një karakter i vështirë për t’u menaxhuar, sot është pjesë e një personaliteti që e bën Olisen të veçantë. Ai është i qetë, modest dhe flet pak, por kur topi është në këmbët e tij, historia ndryshon.
Dhe ndoshta pjesa më interesante e kësaj historie është se Michael Olise është ende vetëm 24 vjeç. Pas gjithë asaj që ka kaluar dhe pas nivelit që ka arritur tashmë, rrëfimi i tij mund të jetë ende vetëm në fillim. /Kampionet/
